Jan Kochanowski

Tren X

Orszulo moja wdzieczna, gdzies mi sie podziala?

W ktora strone, w ktoras sie kraine udala?

Czys ty nad wszytki nieba wysoko wzniesiona

I tam w liczbe aniolkow malych policzona?

Czylis do raju wzieta? 
Czylis na szczesliwe

Wyspy* zaprowadzona? 
Czy cie przez teskliwe

Charon jeziora wiezie i napawa zdrojem

Niepomnym*, ze ty nie wiesz nic o placzu mojem?

Czy, czlowieka zrzuciwszy i mysli dziewicze,

Wzielas na sie postawe i piorka slowicze?

Czyli sie w czyscu czyscisz, jesli z strony ciala

Jakakolwiek zmazeczka na tobie zostala?

Czys po smierci tam poszla, kedys pierwej byla,

Nizes sie na ma ciezka zalosc urodzila?

Gdzieskolwiek jest, jeslis jest, lituj mej zalosci,

A nie mozesz li w onej dawnej swej calosci,

Pociesz mie jako mozesz, a staw sie przede mna,

Lubo snem, lubo cieniem, lub mara, nikczemna*!

Jan Kochanowski

Tren XIII

Moja wdzieczna Orszulo, bodaj ty mnie byla

Albo nie umierala lub sie nie rodzila!

Male pociechy place wielkim zalem swoim

Za tym nieodpowiednym pozegnaniem twoim.

Omylilas mie jako nocny sen znikomy,

Ktory wielkoscia, zlota cieszy zmysl lakomy,

Potym nagle uciecze, a temu na jawi

Z onych skarbow jeno chec a zadza zostawi.

Takes ty mnie, Orszulo droga, uczynila:

Wielkie nadzieje w moim sercu rozniecila,

Potymes mie, smutnego, nagle odbiezala

I wszytki moje z soba pociechy zabrala.

Wzielas mi, zgola mowiac, dusze polowice;

Ostatek przy mnie zostal na wieczna tesknice.

Tu mi kamien, murarze, ciosany polozcie,

A na nim te nieszczesna pamiatke wydrozcie:

"Orszula Kochanowska tu lezy, kochanie

Ojcowe albo raczej placz i narzekanie.

Opakes to, niebaczna smierci, udzialala*:

Nie jac onej, ale mnie ona plakac miala".

*Opakes ... udzialala - postapilas na opak.