Ode Frank Zappa is niet meer. het is niet mijn voorbeeld niet mijn idool Zijn levensstijl was niet de mijne zag in hem geen vaderfiguur Hij was niet mijn gelijke niet beter en niet slechter Hij was nooit wat ik ben Ik zal nooit doen wat hij deed Frank Zappa is niet minder. ik weet dat we wat gemeen hebben ik ben het even kwijt Brandende liefde Bij een knetterd haardvuur, twee halfvolle wijnglazen en een lege fles, keek ik je in je ogen. De vonk sloeg over, en voor we het wisten stonden we in lichter laaien. Ik dacht dat ik op blond viel, maar roetzwart staat je ook best. Trein De mensen in de trein bekijk je via de ruit omdat je niet laat merken dat je ook naar hen kijkt De Winterschilder De eerste sneeuw is gevallen. Niet van die mooie witte vlokken een dik pak achterlatend waarin sporen van vier laarzen dicht bij elkaar, ondubbelzinnig geen twijfel over latend Nee, meer van dat soort grauwe, echt Hollandsche sneeuw, doorweekte wollen handschoen bij het sneeuwballen gooien verplichte pret. Was het maar zomer. Ik haat winterdepressies. Twee seconden weg één twee verloren, niet meer terug te halen. Zo vergooi ik mijn hele leven, en jij ook zo te zien. Nee!! Nu ga ik iets nuttigs doen. Ja, ja, vast wel. Idealen, Leegte In de zinderende woestijn fantaseer ik een fatamorgana. Grote bomen, helder water. Alles waarvan ik droom. Langzaam kruip ik, sluip ik, in de schaduw van de bomen, Maar het wordt niet koel, de zon laat me niet los. Mijn handen tot een kom gevouwen breng ik het water naar mijn gekliefde lippen, het zand is als zout in de kloven. Hoopeloos, hulpeloos keer ik terug naar mijn woestijn, en terwijl ik langzaam wegkwijn weet ik dat ik even mijn ideaal had bereikt. De Openbaring Héé!! Strand Al liggend aan het strand werd zijn broek wat aan de krappe kant (Banaal naar: Cees Buddingh) Vandaag zie ik nog slechts het oppervlak van de zee in je ogen Maar morgen zal ik doordringen tot in het diepst van je gedachten en zal ik je bewonderen Extacy Lang leve de lol riep hij en maakte een vreugdesprong uit zijn dakraam Zijn glimlach verpletterde de witte poedel van de buurvrouw Regels zijn de beddingen van de rivier, daartussen het water, de stroming, onze stroming Nu en dan wild maar steeds weer opgehouden door dijken en dammen Ooit zullen we de zee bereiken onze zee, waar vele stromingen door elkaar vloeien en één worden, en zullen we vrij zijn vrij van regels anarchisme Ik ben niet zo'n prater (nou, zachtjes dan) Ik doe het liever anders want Ik schrijf veel harder dan ik schreeuw Stilleven van Glas en Slagaders Opgezwiept door de trampoline drukt mijn hand de lamp tot scherven Het bloed droop van het plafond terwijl ik nog naveerde lichter dan ooit. Razend door mijn geheugen vind ik niets wat op jou lijkt Toch heb ik je altijd gekend en een beeld gevormd Ik weet het, je ziet er uit precies als ik of andersom. Wolken drijven door zijn hoofd Vele stromingen daartussen Nu en dan vindt zo'n stroming de weg naar de wereld Steeds weer overtuigt zo'n stroming als zijnde DE theorie en verklaart waarom de vorige gelogen was Wanneer zullen de wolken op zijn en zal de hemel in zijn hoofd opgeklaard zijn en nog één stroming denken... Bemoeienis Het verlaten strand in gevecht met de zee waarvan de branding getuigt Ik stap er tussen om te verzoenen maar om mijn voeten draait een extra kolk. Water tot Water Droefgeestig staar ik in de vijver daarnet snelde hij levendig langs mij heen, nu slechts twee, drie kringen achterlatend éénwordend met het Water. Zo ook vergaat het mij nu nog zwevend, maar straks éénwordend met het Water. Dingen zijn overklaarbaar omdat wij tekort schieten, want god dobbelt niet dachten we Maar hoe verkeerd is dit want god dobbelt niet, maar speelt vals De racer dacht die bochten remmen af, ik sla er ééntje over, wedden dat ik win! en inderdaad was hij als eerste boven. Liggend op mijn rug kijk ik naar de hemel en zie in de wolken jouw gezicht Niemand anders ziet jou omdat je niet in de wolken maar in mijn gedachten staat gegrift. Vrij als een vogel wandel ik door de wolken de aarde onder mij draait z'n rondjes Terwijl hij wordt doodgeschoten en zij platgereden wandel ik door de wolken en de aarde onder mij draait z'n rondjes Hoelang kende ik je al toch zeker een paar uur een paar dagen, jaren ik wist het zeker Je kan goed toneelspelen, of is het liegen? je gooide het bijltje er bij neer en nam mijn kleine teen mee Vrees niet, hij groeit weer aan, kijk, bijna zo goed als nieuw maar nooit meer zo mooi als vroeger Plat De manke hond strompelde de straat over en stootte zijn neus tegen een vrachtwagen. Laten wij onze genialiteit even uitstellen En daar gaan we weer. Veilig zit ik in de baai van m'n eerste leven. Met slechts een beperkt uitzicht over de schitterende zee. Ik twijfel. Zal ik het rif passeren en de weg nemen langs de haaien naar Arcadia en de Veiligheid inruilen voor Absolute Vrijheid en zijn vriend eenzaamheid? Op zee zijn de golven hoger dan in de baai. Straks moet ik ook die golven kunnen beheersen, als een geoefend surfer.