Gigi Simoncini

Tänp indrî zicléssta ed bravûra, incû l é un pensionè cuntänt.

Un tempo valente ciclista, è oggi un felice pensionato.

Gustén e i ucèl mâgic (1997)
     
Girànd trancuéll pr al zänter dla zitè, 
guardànd con intarès tótt i mustrén, 
la sô atenziån la fó calamitè 
da qualla d n òtic. E qué as farmé Gustén.

In måsstra un pèr d ucèl ecezionèl 
che s't i infurchèv te vdêv travêrs ai ftièri. 
Äl länt fâti d un vaider tótt spezièl... 
"S'l é vaira - al pensé - l é un quèl straurdinèri!"

Dezîs, l entré dmandànd d psairi pruvèr 
par sinzerères ch'la n fóss n'inbidunè. 
"Ch'al guèrda mò cla spåusa drî a pasèr, 
acsé al s cunvénz ch'l'é tótta veritè". 

 Gustén al guardé drétt a sta dunèla 
e, vdandla tótta nûda, al s incanté. 
Cavànds i ucèl, l'êra con la stanèla 
e al déss "Quasst l é un mirâcuel da avanzèr insmé!"

Pén d entusièsum, col côr ch'fèva i saltón, 
al dmandé al prêzi dezîs a fèr l acuésst. 
Al gé al cumàss "Pôc manc ed dû miglión. 
I én tant, mo al vadd tótt nûd sänz'èser vésst!"

 Al curé a cà con i sû ucèl só l nès 
e, vrand pian l óss, in fånnd al curidûr 
al vdé al pustén e sô mujêr nûd nèd. 
Ló al s mité a rédder pugiàndes cåntr al mûr. 

Cavànds i ucèl, la sêna la n canbièva: 
pustén e sô mujêr, sänper acsé. 
Gustén al s incazé, quèsi al biastmèva, 
e al déss: "I én bèle rótt pròpri al prémm dé!"