Eugenio Roncagli

Zirudèla dal tranvâi (1942)     

Zirudèla dal tranvâi, 
Zirudèla pénna ed guâi! 
Al tranvâi l é un istrumänt 
ch'al t fà vgnîr un azidänt, 
che s't è fûria, craddm a mé, 
at cunvén lasèrel lé. 
Dåpp avairel bän asptè 
vént minûd a mèza strè 
al t arìva ch'l é pén pèra 
e acsé té t avànz par tèra. 
Quand l é fairum l é pò un guâi,
ch'an s arîva quèsi mâi 
a muntèr, ma pó a riusîr 
ai é al chès anc ed murîr. 
Chi t ascuézza par dinànz 
con äl schén e con äl panz, 
chi t sbalòta par de drî, 
chi al t vén d spénta såura ai pî.
T an trôv pió la caparèla, 
T i armétt quèsi la stanèla. 
Con un gåmmt i t ståppn un òc', 
at arîva un chèlz a un znòc',
só par zå suzêd acsé, 
as pôl dîr, tótt quant i dé. 
"Mo che vadi ben piú in là!" 
"Ehi, quell'uomo! Al scarzarà?"
"Ahi... par dínci, che pistòt!" 
"Quasst l é stè bän al scuizòt!"
"Favoríschino piú avanti!"
"Sîv pasè? A srî pûr cuntänti!"
"Guèrda qué, strâz d un vilàn!"
"Ahi, par Giûda, che spintån!"
"Fèv in là con cal pacàtt,
ch'am smajè, an vdî, äl calzàtt!" 
"S'a n tgnî brîsa zå cäl man 
a v aslóng un smataflån!"
"Dove vuole che le metta?" 
"Mé an sò gnínt, a i dégg ch'al dsmétta!" 
"Eh... quant scuèsi! Chèra lî, 
la fà méi s'la và in taxí!" 

E tra vêrs, cócc' e spintón, 
as fà al viâz cme tant sardón.
Pó ai arîva al controlôr 
col bartòc tótt guarné d ôr, 
con in man al fåura-bûs, 
e i bigliétt van fòra d ûs.

Ló al s n in gîra däntr e fòra 
con na spénta da fèr pòra, 
come ón ch'al dégga: "Ohé, 
fermi tutti, a sån qué mé!" 
E däl vôlt ló l à farmè 
däl caròz a mèza strè 
ch'i én tròp pénni. Pó al fà al såurd 
ai lamént, e al fà al trasbåurd. 
E con tótt st inànz e indrî 
tanta zänt l'avanza a pî, 
tra un mócc' d ûrl e d inprupêri 
d chi dsgraziè di passeggeri. 
E se ón sustgnéss pó, adès, 
che al tranvâi l é un gran prugrès, 
mé a i dirêv: "nå, l'é un'ufèla!". 
Tòc e dâi la zirudèla.