Evîva al vén     

Zirudèla, al månnd l é fât 
d òmen sèvi e d òmen mât, 
d òmen débbel, cén e stûrt, 
o -cme mé- d bî òmen fûrt. 
Chi é trancuéll, chi é narvåus, 
chi é da pièser, chi é nujåus, 
chi é tant mègher, chi é tròp grâs,
chi guadâgna e chi và in scuâs. 
I é i vigliâc, i curagiûs, 
chi stà int l'ôra e chi é in lûs, 
i é i zarócc, i inteligént, 
chi é sinzêr e chi é tótt fént. 
Ai n é, insåmma, ed tótti äl fâta: 
chi dscårr pôc, chi fà dla gâta, 
chi rédd pian e chi rédd fôrt 
fén a tant ch'n é bèle môrt. 
Chi ranòcia, chi susézza, 
chi ta-tartâja, chi inpastézza, 
ai é invêzi däl dardèl 
ch'van cunpâgna un mulinèl, 
ch'dscårren cèr se i an la bâla 
bianca, råssa, vairda o zâla! 
Äcco, insåmma, a enumerèr 
tótt sti tîp, al srê un sgubèr 
ch'l andarêv int na lungâgna 
lónga pió d na gran cavdâgna. 
Mo fra i òmen anurmèl 
ai n é pròpri ed quî spezièl
cómm, pr esänpi, chi cretén 
ch'bèdn a dîr ch'fà mèl al vén 
e che a bàvvren zå a cà d dío 
as finéss ch'as pèga al fío: 
parché al vén, o dåulz o gròs, 
al dà dân anc ai colòs, 
 parché l èlcol däntr al brûsa 
e al cundûs prèst int la bûsa. 
Tótt quasst qué i al dîsen låur, 
mo i én dscûrs d inción valåur. 
Ah, puvròmen, che dsgraziè, 
quî i én òmen par metè! 
Bän, ch'i dégghen quall ch'ai pèr 
mo mé a n vói avair da fèr 
gnínt con l'âcua. O såul s'am lèv 
man e gróggn. E dåpp, pó, stièv! 
S'a n esclûd na quèlc maténna 
quand a fâg al bâgn in ténna 
o, se mâi, na duzadûra 
quand ai é la gran calûra. 
Mo pó bâsta, dl'âcua, bâsta: 
giósst par cûser cal pô d pâsta... 
mo pó dåpp... ah, dåpp, par zío, 
finalmänt a i dâg l adío! 
Mé, s'a in bvéss såul un bichîr, 
la m farêv pròpri sufrîr, 
ch'la m fà vgnîr na languidazza, 
un fât quèl, na spusatazza
e a dvänt smôrt cme na candaila. 
Siché, åu chèra: con lî, tâila... 
ala lèrga! A bavv dal vén, 
ch'am rinfôrza i cardinzén! 

Ah, che gran sudisfaziån 
quand a bavv un bèl pistån 
d vén sinzêr, ed cal tamóggn 
ch'al m infiâma tótt al gróggn! 
Mé a t gósst tant, bvanda bandatta,
cme un pinén góssta la tatta 
e anc se a san lé ch'a lavåur, 
mo a piant lé a tótti äli åur 
 quand as trâta d un vén bån: 
tótt al rèst as fà pó dman! 
Zertamänt, chi s inbarièga 
tanti vôlt l é una tarièga, 
un nujåus, un catalît 
ch'al litîga in tótt i sît... 
Mo mé, invêzi! O naigr o bianc,
bvó un bigånz... am in vôl anc 
e a v sicûr, i mî ragâz, 
ch'a v in bavv anc un tinâz 
e a sån sänper mé, giuvièl, 
anzi: vdîv? A dvänt pió bèl, 
pió prupäns a dîr däl fótti 
e a vlair bän a tótt... e a tótti. 
Ah, cardîm, che dåpp na bvûda
am s ardåppia, côrp ed giûda,
al curâg', äl fôrz, l ardîr, 
da sfidèr al månnd intîr. 
Êl Lanbróssc o êl Sanzvais, 
Barlitån o Piemuntais, 
êl Barbêra o Cabarné... 
mé a v in bavv infén ch'ai n é. 
êl Albèna opûr Sianpâgn? 
äcco: mé a i vói bän cunpâgn. 
S'l é sûg d û, d ed vî o nustràn, 
am piès tótt pûr ch'séppa bän. 

Åura ai ò finé al mî dîr 
e só a lîv al mî bichîr. 
S'a n vlî èsr ed chi cretén 
urlè mîg: evîva al vén! 
In butégglia, in lîtr, in zócc, 
o tirè sänza inción trócc 
stièt e frassc dala canèla... 
Tòc e dâi la zirudèla.