Dû ûc' culåur dal zîl

Ajîr l èter sîra, o fôrsi al dé prémma,
an m arcôrd ed prezîs al dé ch'l é stè,
(azidänt a sta memòria che la m fà
incôsa dscurdèr!). Insåmma, a v dirò:
Socuànt dé fà, drî al óss dla mî caslénna
a sinté quelcdón zighèr,
tante tréssta l'êra la våus
che la m fé vgnîr la batrî ed côr!
A guardé dal óss in fassa
chi as lamintèva in cla manîra
mo an se vdêva creatûra
int la pôca lûs dla sîra...
Cusa fèr? A tulé in man al matarèl,
ed sti ténp an se sà mâi,
e in gran fûria avré la pôrta, e...
Lé par tèra int un cantån 
dû ûc' tónnd culåur dal zîl
i guardèvn al mî bastån!
Bianc e naigher, musàtt dsprè
as muvé par scapèr vî
un pôver gatén abandunè!
Pian pianén a m avsiné
a cla pôvra bistiulénna
e int al grinbèl con gran premûra
stra äl mi brâza a l'arvujé.
Con un pô d lât e dåu caràzz
al capé d èsr arivè
int na cà fâta par ló,
e con un "miao" ed cuntintazza
in brâz'a mé al s indurminté.