TONINO GUERRA

La capana





Tra finèstri, finistróin, fiséuri,
taparèli, béus e spurtéll, dróinta la capana
u i n'era piò ad zinquènta e Omero
par una stmèna e piò u s' è mèss
a guardè quèl ch'u s' avdéva 'd fura.
Próima di tótt al piènti che i cuntadóin
i vléva datònda chèsa: l'amòur
par l'òmbra sòura e' pòzz in módi
che cal dòni te tó l'aqua li n ciapés
un còulp ad sòul, l'anéus che tén dalòngh
al mòschi, e' voinch par i cróin
e i zést che féva i vécc tla vèggia,
e'tamaróis par al ramazi da spazè
la stala e l'èra, la siva de sambéugh
còuntra e'vérum solitèri,
e pu e' canaid che déva al cani nóvi
ma la végna. Tótta sta ròba la era ancòura
in pi tranne i pèl di paièr ch'i n' éva
piò la paia, l'èra di bastéun instichéd ma tèra
sal spranghi spanduléun
ch'al n tnéva piò lighéd e' strèm
còuntra al buraschi 'd vént



[tratta da: Tonino Guerra, La Capanna, Maggioli editore, Rimini, 1985 (Premio Gozzano).]