Vétta da brazanta (Al "Limalén") 
 
L'Emma di Pastràn l'êra anc al "Limalén";
dû såuranómm d na dòna mingherlénna  
ch'l'avêva una discrêta nidiadénna  
se mé a fó l ûltum di sû dågg' fangén.  

Mî mèder l'êra al fiåur d una brazanta,  
cénna, ma brèva e fôrta a andèr a ôvra,  
ch'al vlêva dîr par tótt'la zänt pió pôvra  
sgubèr da såul a såul par una canta.  

Mî mèder l'êra brèva a fèr la spójja,  
cäl vôlt ch'l'avêva äli ôv e la farénna,  
ma pôc la psêva utgnîr da cla galénna  
ch'la vgnêva a scocodèr fén só la sójja.  

Mî mèder l'êra brèva a fèr l'arzdåura,  
mo anc fòra d in cà la s fèva in quâter,  
l'andèva drî la mâchina da bâter  
e stra l spulvrâz di stécc dla gramadåura.  

Mî mèder l'êra brèva par la cânva:  
cla cânva ch'la te sfianca e la te sbrålla,  
par dèrt un mèz grustén e una zivålla...  
cla cânva ch'la te ftéss e la te dsmanva.  

Mî mèder l'êra brèva a fèr la taila,  
coi tlèr piazé int al mèz ala cusénna;  
la bòsma däntr a un sdoz d na caldarénna;  
la spôla avanti e indrî a lómm d candaila.  

Mî mèder l'êra brèva a fèr la fójja  
e la spujèva i râm fén là só in vatta;  
l'inpruvisèva äl rémm d na canzunatta  
con una grâzia e un tån ch'i fèven vójja.  

Mî mèder l'êra brèva anc par la saida;  
mo qualla dal fulsèl, zalâstra e ròza;  
l'arlivèva i bigât là d là int la lòza  
såura a chi arlén culåur dla tèra craida.  

Mî mèder l'êra brèva a fèr pruvéssta,  
e dåpp i arcôlt l'andèva só i canvèr  
a cójjer spîg e sprûc e, par scaldèr,  
la fèva i fâs anc s'l'êra antifaséssta.  

Mî mèder la vivé una vétta grâma,  
ma fâm e stént l'i cunbaté pulîd:  
par purtèr la pizè däntr int al nîd  
al "Limalén" la fó una brèva mâma.