Stra l aib e la gróppia


Stra l aib e la gróppia  
la bîstia la sóppia  
s'la trôva dal vlaggn  
int l'âcua e int al faggn.  

Con nâfta e benzénna  
anc l'âria s incuénna,  
e l'âria incuinè  
l'as tôl quèsi al fiè.  

S'as brûsa äl furèst  
al månnd l è in disèst:  
as tûrba äli uréggin  
e as manca l uséggin.  

Stra l zîl e la tèra  
l incånb l efèt sèra:  
s'an s bâgna al pianaid  
as môr dala said!  

Stra l aib e la gróppia  
la bîstia la sóppia  
e mèl la respîra  
par l'âria ch'ai tîra.  

Al såul e la lónna  
i srénn na furtónna:  
al såul par la lûs  
e cl'ètra ai anbrûs!  

Stra un fûrb e i sû trócc  
ai stà un mamalócc:  
se quasst al se dsdéss  
al fûrb al sparéss.  

Stra al dîr ed al fèr  
ai è d mèz al mèr:  
s'as dîs e pó an s fà  
al mèr al mur-rà.  

S'as vêrsa int i fiómm  
mardûc e patómm  
e i tant detersîv:  
t an t trôv pió un pass vîv!  

Se l'âcua l'é inpstè  
e l'âria incuinè,  
dîm mò cus't ai lâs  
al cínno ch'ai nâs.  

Stra mé e un leterè  
al svèri l è asè:  
al svèri l è imäns!  
Mo a dégg quall ch'a päns.  

Stra l aib e la gróppia  
la bîstia la sóppia  
par dîr: "Che fenòmen!  
Che bîstia ch'l è l òmen!"