Emégglia e Rumâgna  

Int ón ed chi sundâg' d upignån  
che la TV la trasmité una sîra,  
ai risulté che pròpi sta Regiån  
la gôd pió sinpatî int l'Itâglia intîra;  
e mé dal gran sguazén a m sfraig äl man  
e a v fâg un bèl ritrât ed quall ch'a sän:  

A sän dla zänt ch'l'inpaggna ògni pensîr  
pr èser sänper d ajût e mâi d incâli;  
se ón qué t arspånnd mèl l é un furastîr!  
se nå s'l é nèd fra nó, l é nèd in sbâli  
parché pr äl cortesî si fece onore  
anc Stefano Pelloni il Passatore.  

Con un dialàtt - che dscårrmel o pastrócc'mel - 
dal båcc ed sti emigliàn o rumagnû,  
s'ai sbléssga fòra ed cócc' al sòlit "sócc'mel" 
opûr ón d chi volghèr "fât dèr int al c."  
i vénnen détt talmänt sänza malézzia  
che al turpilòcui al guänta una delézzia.  

E l dòn? Ragâz, e l dòn, êni pôc bèli?  
In sta Regiån ch'la måsstra in quantitè  
tótt quant chi sprucajén, e che burdèli,  

ch'i t inbarièghen såul s'i t dan n'ucè;  
e par sti bî fangén... ai vrêv un ínno,  
pén d pótt e ragazû... burdlétt e cínno.  

E una cusénna ch't chèva tótti äl vói,  
par chi à bån gósst l'é zertamänt na manna:  
fè cånt ed vàdder na gran fîla ed spói  
che da Piasänza äl córrn infén a Ravanna,  
dscadnànd in tótt i stómmg n aptît e un brío,  
con una valänga ed tótti äl grâzi ed Dío.  

Pó ai é di vén ch'i pèren di rusòli:  
Lanbróssc tant delichèt; al Surbarais,  
cal bèl Tarbiàn ch'l é cèr cunpâgna l òli;  
al gósst frizànt e ónnic dal Sanzvais;  
e un'Albèna, che vîva che Signor,  
ed frånt a lî s vargåggna parsén l ôr.  

Pó, sta Regiån, l'à anc la fténna råssa,  
d un råss particulèr e uriginèl  
che con rispèt dal clêro e la sô massa  
la prêv stèr bän parfén a un cardinèl;  
e mé n sò côsa e cómm e ne parché...  
mo as vadd che a tanta zänt li piès acsé.  

Vîva dånca l'Emégglia e la Rumâgna!  
dóvv se stûdia e s lavåura sôd,  
mo as båvv anc bän, e sopratótt as mâgna  
lasâgn divénni e i miûr turtlén in brôd,  
e indóvv co' al bâl dal líssio, in alegrî,  
us môv anc e mutôr dla sinpatî.