E' fior dla capumèla Autore: Francesco Gabellini Tal nòte ancora lônghe ad mèrz ò vèst e’ fior dal capumèla spaché l’asfèlt e la rosa-cagna tra i talaragn dal nèbie ò vèst crèd t’una lusa stila ch’l’a ségna i cuntòrne di ébre ènca la nòta. Ò vèst brusìs e’ sugamèn a sla bajùr ch’a duvrèva par nu capì al parole d’un libre ch’us po’ lèg ènca te scur. IL FIORE DELLA CAMOMILLA Nelle notti ancora lunghe di marzo ho visto il fiore della camomilla spaccare l’asfalto e la rosa canina tra le ragnatele delle nebbie ho visto credere in una luce sottile che segna i contorni degli alberi anche la notte. Ho visto bruciarsi l’asciugamano sull’abat-jour che usavo per non capire le parole di un libro che si può leggere anche al buio.