Fausto Carpani (1946-). 

Nèd a Bûdri, l é un cantànt in bulgnais rivelè int al 1988 dal festivàll dla canzunatta bulgnaisa, ch'l à vént dåu vôlt con di pîz da antologî. Animatåur d una scariulè d iniziatîv ed cultûra bulgnaisa brîsa såul musichèl, Carpàn al scrîv anc poesî e zirudèl in dimónndi ucasiån. Qué a v in dän ónna ch'la s é pèrsa interesanta par l'alusiån a ecologî e giustézzia.

Nato a Budrio, è un cantante in bolognese rivelatosi nel 1988 col festival della canzone bolognese, che ha vinto due volte con brani ormai antologici. Animatore di un gran numero d'iniziative a favore della cultura bolognese, non soltanto musicale, in numerose occasioni Carpani scrive anche poesie e zirudelle. Ve ne diamo qui una che ci è sembrata interessante per gli echi di ecologia e giustizia.


Òt ed mèrz     

Lizànd int al giurnèl tótt chi fatâz, 
i amazamént, äl dsgrâzi, äl rubarî, 
guardànd con schîv tótti cäl brótti fâz 
ch'i arbèltn al ståmmg anc in fotografî, 
a sént un säns d vargåggna, a m sént un vîl
s'a päns ch'i én òmen tèl e quèl a mé, 
ch'i én stè di cínno, ch'i én andè a l esîl:
Hitler, Nerån, Attila, Ezelén, 
Stalin, Erôd e chi pió n à pió in métta, 
i én stè atâc a sô mèder, da pinén. 
Mo i én vgnó grand e i s én dscurdè i basén,
la ninanâna, äl fôl, al lât matêren. 
I an vló fèr pòra al månnd, fèr i asasén, 
e acsé i s én prenotè un sît al infêren. 
 Mé, bän e spass, a päns: 
chisà se, invêzi di òmen, a cmandèr 
ai fóss däl dòn? Chisà cm i andrénn äl côs? 
L'arspòsta l'é qué, prånta: i andrénn méi! 
Parché vuètri dòn a sî pió sêri, 
a n avî brîsa in mänt tótt cäli idéi 
bôni såul par rinpîr i zimitêri. 
Vuètri dòn avî de pió al säns prâtic. 
L òmn, invêzi, l é bån ed ciacarèr, 
prumétter, mantgnîr mâi, dîr däl busî, 
acaparèrs incôsa, cundanèr, 
livèr in fûria i tâc e scapèr vî. 
Eh, sé! S'as pséss canbièr äl côs, mé a pruvarêv
ed fèr cmandèr äl dòn, d incû in avanti. 
In puléttica, in fâbrica, int äl scôl, 
int la siänza... insåmma, in tótt i canp. 
 E a sån cunvént ch'la turnarêv la naiv.
E con la naiv la piôva, s'l'à da vgnîr.
Ch'a sréssi bôni anc ed stupèr chi bûs
ch'i én lasó pr âria in èlt, in mèz al zîl.
E che in futûr an s farêv pió la guèra,
e finalmänt a starénn bän, qué in tèra!